Weerzien

/in /door
Zoals bekend, ben ik graag buiten. Maar nu het soms zo grijs en grauw buiten is, is het binnen ook niet verkeerd. Lekker de lichtjes aan, een warme drank en onder een deken op de bank. Toen ik mijn foto’s van de afgelopen weken eens bekeek, viel het me op dat ik veel foto’s heb waarop licht en schaduw een grote rol spelen. Zelfs een gedicht over licht, schaduw en stilte, zie de foto hierboven. Op de dag dat ik deze nieuwsbrief schrijf, is het een dag zonder schaduw, want de zon wordt bedekt door de wolken. Op zo’n dag kan het buiten ook heel stil zijn, geen vogel die zich laat horen en veel mensen blijven binnen. Laatst had ik zo’n ervaring op een grijze zondag. even alleen naar het bos…ik stond even stil en het was echt muisstil. Heel zachtjes hoorde ik af en toe een druppeltje van de mist vallen op de bladeren die op de grond lagen. Het had iets mystieks! Als je zo in de mist loopt, is het fijn om lichtjes te zien. Lichtjes die jouw ankerpunten zijn. En hoe heerlijk is het om even te mijmeren over en dankbaar te zijn voor jouw lichtpuntjes in het leven.
Tegelijk verkeer je soms ook gewoon in de mist en lijkt er sprake te zijn van een winters zwijgen. En kan het heel veel rust geven om dat er gewoon even te laten zijn. Even stil te staan bij de schaduwkanten van het leven. Belicht je schaduwkanten…dat kan natuurlijk helemaal niet. En toch…als je ook je mindere kanten accepteert en omhelst, dan geeft dat ruimte. Het is oké dat ik soms even helemaal geen zin heb om bezig te zijn met anderen, het is oké dat ik een keer chagrijnig ben en niet zo handig reageer, ook mijn schaduwkanten mogen er zijn. Als ik dat bedenk, voel ik me weer terug in dat stille, mistige bos. Zoals ik al zei, het had iets mystieks. Het mystieke van je schaduwkanten er even laten zijn, is dat het opeens een andere omvang krijgt. Het wordt kleiner, jij wordt kleiner, omdat je je opgenomen voelt in een grotere wereld. Doordat je je schaduwkanten belicht, worden je schaduwkanten gelijk kleiner, ze lijken te verdwijnen. De stilte wordt mild, je mag er helemaal zijn zoals je bent. Als het tijd wordt dat het volle zonlicht weer gaat schijnen, kan je zien wat er nog meer is. Het tovert een glimlach op je gezicht. Je hebt een weerzien met jezelf wellicht.

Imperfectie

/in /door

Altijd de behoefte om perfect te zijn of het na te streven….het is dodelijk vermoeiend! De laatste tijd heb ik veel gesprekken met coachees over dit onderwerp. Wat is perfect, waarom streven we dat na en waarom lijkt het erop dat ‘perfect zijn’ veel te maken heeft met wat we denken dat een ander over ons denkt?nLaatst deed ik een coachoefening met iemand en ze zei tegen zichzelf: “ik ben niet goed genoeg, maar dat is niemand, dus ik hoef het ook niet te zijn”. Dat gaf haar wel een beetje rust. Maar wat als je kan toelaten dat je juist wel goed genoeg bent, zonder dat je er iets voor hoeft te doen? Die gedachte kon ze nog niet toelaten, maar zette haar wel aan het nadenken.nDe natuur is dan zo’n mooie spiegel. Elke boom, elk blad, elk gevallen nootje…ze maken zich niet druk om ‘goed genoeg’ of zelfs ‘perfect’ te zijn, maar ze zijn gewoon zichzelf en ze zijn stuk voor stuk prachtig.nnOok de ouders die ik coach, lopen veel aan tegen dit thema. Ze willen zo graag dat hun kinderen staande blijven in de maatschappij en hebben er een beeld bij op welke manier dat dan zou moeten. Ze beschermen hun kind en zitten er soms bovenop. Ook daar zit een streven naar een soort ‘perfectie’ in als we heel eerlijk zijn.nEn dan wordt het lastig om op den duur je kind los te laten en verantwoordelijkheid te geven voor zijn of haar eigen leven.nIk herken dat, want vaak denk ik dat ik beter weet wat het beste is voor mijn kind dan mijn kind zelf. Maar dat is lang niet altijd gezond voor de ontwikkeling van mijn puberende kind.nnEn als ik dan naar deze tak kijk, zie ik zoveel waar ik wat van leer. De tak is los van de moederstam, maar er zit volop leven aan. Er zit veel blad aan en er zitten nog vruchten aan. Natuurlijk overleeft deze tak niet op deze manier, maar voor mij is het een metafoor voor: ik mag de ander loslaten in het vertrouwen dat het goed komt. Ook al gaat het niet helemaal en soms helemaal niet zoals ik het graag zou zien, maar het leven gaat ook wel verder zonder mij. En als ik goed kijk naar wat mijn kinderen kunnen en als ik kan toelaten dat niemand perfect hoeft te zijn, dan kan ik mijn zorgen loslaten.nIk kwam ergens de spreuk tegen: Loslaten is de imperfectie de ruimte geven. Dat vond ik een mooie uitspraak. Eigenlijk zijn bomen het mooist als ze niet perfect zijn….en mensen ook! Want als ik niet perfect hoef te zijn, geef ik de ander ook de ruimte om niet perfect te zijn. Dan zijn we samen kwetsbaar en hebben we elkaar nodig. Veel fijner dan ieder voor zich streven naar perfectie.nIk daag je uit in de natuur juist eens aandacht te hebben voor de imperfectie en dit te koesteren. Neem een blad mee met een gat er in of een gehavend randje, een opengespleten nootje, een afgebroken takje. Leg het ergens in je huis neer en sta stil bij de schoonheid van de imperfectie!

Imperfectie

/in /door

Altijd de behoefte om perfect te zijn of het na te streven….het is dodelijk vermoeiend! De laatste tijd heb ik veel gesprekken met coachees over dit onderwerp. Wat is perfect, waarom streven we dat na en waarom lijkt het erop dat ‘perfect zijn’ veel te maken heeft met wat we denken dat een ander over ons denkt?
Laatst deed ik een coachoefening met iemand en ze zei tegen zichzelf: “ik ben niet goed genoeg, maar dat is niemand, dus ik hoef het ook niet te zijn”. Dat gaf haar wel een beetje rust. Maar wat als je kan toelaten dat je juist wel goed genoeg bent, zonder dat je er iets voor hoeft te doen? Die gedachte kon ze nog niet toelaten, maar zette haar wel aan het nadenken.
De natuur is dan zo’n mooie spiegel. Elke boom, elk blad, elk gevallen nootje…ze maken zich niet druk om ‘goed genoeg’ of zelfs ‘perfect’ te zijn, maar ze zijn gewoon zichzelf en ze zijn stuk voor stuk prachtig.

Ook de ouders die ik coach, lopen veel aan tegen dit thema. Ze willen zo graag dat hun kinderen staande blijven in de maatschappij en hebben er een beeld bij op welke manier dat dan zou moeten. Ze beschermen hun kind en zitten er soms bovenop. Ook daar zit een streven naar een soort ‘perfectie’ in als we heel eerlijk zijn.
En dan wordt het lastig om op den duur je kind los te laten en verantwoordelijkheid te geven voor zijn of haar eigen leven.
Ik herken dat, want vaak denk ik dat ik beter weet wat het beste is voor mijn kind dan mijn kind zelf. Maar dat is lang niet altijd gezond voor de ontwikkeling van mijn puberende kind.

En als ik dan naar deze tak kijk, zie ik zoveel waar ik wat van leer. De tak is los van de moederstam, maar er zit volop leven aan. Er zit veel blad aan en er zitten nog vruchten aan. Natuurlijk overleeft deze tak niet op deze manier, maar voor mij is het een metafoor voor: ik mag de ander loslaten in het vertrouwen dat het goed komt. Ook al gaat het niet helemaal en soms helemaal niet zoals ik het graag zou zien, maar het leven gaat ook wel verder zonder mij. En als ik goed kijk naar wat mijn kinderen kunnen en als ik kan toelaten dat niemand perfect hoeft te zijn, dan kan ik mijn zorgen loslaten.
Ik kwam ergens de spreuk tegen: Loslaten is de imperfectie de ruimte geven. Dat vond ik een mooie uitspraak. Eigenlijk zijn bomen het mooist als ze niet perfect zijn….en mensen ook! Want als ik niet perfect hoef te zijn, geef ik de ander ook de ruimte om niet perfect te zijn. Dan zijn we samen kwetsbaar en hebben we elkaar nodig. Veel fijner dan ieder voor zich streven naar perfectie.
Ik daag je uit in de natuur juist eens aandacht te hebben voor de imperfectie en dit te koesteren. Neem een blad mee met een gat er in of een gehavend randje, een opengespleten nootje, een afgebroken takje. Leg het ergens in je huis neer en sta stil bij de schoonheid van de imperfectie!

Vakantietijd= puzzeltijd

/in /door

De zomer is begonnen! En langzamerhand gaan mensen op vakantie. En misschien gaan er dan wat puzzelboekjes mee.nIk hou van puzzelen; legpuzzels, cryptogrammen, wordfeud, sudoku’s, heerlijk! Behalve dat het goed is voor je brein, is het ook gewoon een leuke ontspanning.nDe afgelopen maand is er bij ons in de straat ook gepuzzeld… met stoeptegels. Nadat ze de boel open hadden gegooid voor werkzaamheden, is het weer netjes dicht gemaakt, maar elke tegel kreeg een andere plaats. Je kunt het op bovenstaande foto goed zien. Het deed me denken aan zo’n schuifpuzzel.nEerst zie je alleen maar stukjes en als je dan alles goed schuift, zie je het grote geheel.nZo kan het leven soms ook voelen.nEr wordt het één en ander overhoop gehaald in je leven of op je werk en het wordt dan een hele puzzel om het weer goed te krijgen.nMaar het hoeft niet altijd weer te worden als eerst.nnDe foto hier boven laat zien dat het ook anders kan. Het levert een nieuw beeld op. Zo kunnen omstandigheden die veranderen nieuwe energie op leveren en je leuke, nieuwe uitdagingen geven.nnWaarschijnlijk heb je de komende tijd vakantie. Neem deze vakantie eens de tijd om te puzzelen, heel letterlijk, om te ontspannen. Maar neem ook eens de tijd om te puzzelen met hoe het met je is, of je nog doet wat je leuk vindt en goed kan, of dat het tijd wordt om de boel eens ‘overhoop’ te halen en te herstructureren. Het beste is om dit te doen als je lekker buiten in de natuur bent. Daar kan je zomaar inspiratie krijgen. Probeer het maar eens uit.nKom je er zelf niet uit en wil je een beetje hulp bij het ordenen van gedachten en het nemen van beslissingen? Neem dan gerust contact met me op. Dan help ik je, al wandelend in de natuur, een stukje verder. (Zelf ben ik van 31 juli t/m 16 augustus aan het puzzelen, en kan ik niet met je wandelen)

Vakantietijd= puzzeltijd

Vakantietijd= puzzeltijd

/in /door

De zomer is begonnen! En langzamerhand gaan mensen op vakantie. En misschien gaan er dan wat puzzelboekjes mee.
Ik hou van puzzelen; legpuzzels, cryptogrammen, wordfeud, sudoku’s, heerlijk! Behalve dat het goed is voor je brein, is het ook gewoon een leuke ontspanning.
De afgelopen maand is er bij ons in de straat ook gepuzzeld… met stoeptegels. Nadat ze de boel open hadden gegooid voor werkzaamheden, is het weer netjes dicht gemaakt, maar elke tegel kreeg een andere plaats. Je kunt het op bovenstaande foto goed zien. Het deed me denken aan zo’n schuifpuzzel.
Eerst zie je alleen maar stukjes en als je dan alles goed schuift, zie je het grote geheel.
Zo kan het leven soms ook voelen.
Er wordt het één en ander overhoop gehaald in je leven of op je werk en het wordt dan een hele puzzel om het weer goed te krijgen.
Maar het hoeft niet altijd weer te worden als eerst.

De foto hier boven laat zien dat het ook anders kan. Het levert een nieuw beeld op. Zo kunnen omstandigheden die veranderen nieuwe energie op leveren en je leuke, nieuwe uitdagingen geven.

Waarschijnlijk heb je de komende tijd vakantie. Neem deze vakantie eens de tijd om te puzzelen, heel letterlijk, om te ontspannen. Maar neem ook eens de tijd om te puzzelen met hoe het met je is, of je nog doet wat je leuk vindt en goed kan, of dat het tijd wordt om de boel eens ‘overhoop’ te halen en te herstructureren. Het beste is om dit te doen als je lekker buiten in de natuur bent. Daar kan je zomaar inspiratie krijgen. Probeer het maar eens uit.
Kom je er zelf niet uit en wil je een beetje hulp bij het ordenen van gedachten en het nemen van beslissingen? Neem dan gerust contact met me op. Dan help ik je, al wandelend in de natuur, een stukje verder. (Zelf ben ik van 31 juli t/m 16 augustus aan het puzzelen, en kan ik niet met je wandelen)

Home (oud)

/in /door

VorigeVolgende
12345
nn

nn

nAls professional omring je anderen met jouw zorg en aandacht. Jouw hart ligt bij het verzorgen of begeleiden van mensen of kinderen. Je kunt daarbij soms zomaar voorbijgaan aan jezelf en jouw eigen behoeften. Als je dit te lang doet, kun je last krijgen van vermoeidheid, hoofdpijn, hyperventileren en andere klachten. Daardoor vermindert het werkplezier en is er weinig energie meer over voor privé-activiteiten…nnJe kunt het niet meer goed opbrengen om aan het werk te gaan. Je bent veel aan het malen en je kunt je gedachten niet goed stilzetten…nnSoms ben je zover van jezelf verwijderd dat je tijdelijk een gids nodig hebt om weer zicht op jezelf te krijgen, meer in balans te komen en met plezier in je leven en je werk te staan.nnHerken je je in bovenstaande? Dan kan ik je helpen middels wandelcoaching en ontspanning in de buitenlucht. Tijdens een aantal wandelingen in de natuur help ik je weer te ontdekken wat jij nodig hebt om weer zicht te krijgen op de keuzes die je wilt maken. Eerst zoeken we de rust en genieten we van de ontspanning en ruimte die de natuur geeft. Vanuit die rust en ontspanning zal je merken dat je inzichten krijgt die jou verder kunnen helpen. Je gaat ontdekken wat je zelf nodig hebt, om van daaruit weer met plezier en energie de zorg voor de ander op te pakken.nDoor gebruik te maken van symbolen en metaforen uit de natuur ga je concrete stappen zetten op weg naar meer balans in je leven en werk, zodat je weer energie krijgt, ook voor de leuke dingen!nnWil je dat?nnMeld je dan aan voor het wandelcoachtraject Wandelend Wijzer. Een kortdurend traject waarin je snel ontdekt welke concrete stappen jij het best kan zetten om weer met zin en energie in je werk en leven te staan.nnVind je dat nog een te grote stap en wil je eerst eens kennismaken? Dan kan je je aanmelden voor een kennismakingswandeling. Daarnaast zijn er mogelijkheden om mee te doen met een groepswandeling. We wandelen dan vaak aan de hand van een bepaald thema of we leggen de aandacht vooral op de ademhaling en ontspanning. De groepswandelingen zijn tijdelijk niet mogelijk in verband met de corona maatregelen.nnTijdens de wandelingen houden we ons aan de RIVM maatregelen.nnKlik hier voor het aanbod en neem gerust vrijblijvend contact met me op.nnAanmelden kan door je contactgegevens achter te laten via het contactformulier.n

nn

Cadeautjes

/in /door

Voor 2020 heb ik een leuk cadeautje. Wil je weten wat, lees dan deze blog.nnAls ik naar buiten ga, krijg ik altijd cadeautjes. De frisse buitenlucht, de prachtige luchten, de grappige geluidjes, de heerlijke bosgeur. En elke keer is het weer anders. Een tijd geleden wandelde ik met mijn vader in de prachtige omgeving bij Deventer. Daar werden we getrakteerd op bovenstaand plaatje en gelijk schoot de gedachte binnen: als je vrede (v) kan weerspiegelen, vermenigvuldigt het (x). Een mooie gedachte om mee te nemen en naar te handelen.nAfgelopen zondag werd ik getrakteerd op een heel andere route dan gepland. Dat kwam door een Schotse Hooglander die midden op de weg bleef staan. We moesten een heel eind dwars door het bos, en dat gaf weer nieuwe uitzichten, nieuwe ervaringen. Want ik ontdekte dat het een tijdje heel leuk is om even van de route af te zijn, ongebaande paden te gaan, maar dat ik na een tijdje ook weer verlang naar een pad dat me ergens naartoe leidt. En ook dat is weer een mooi inzicht dat ik cadeau kreeg. Ik heb het af en toe nodig om iets nieuws te doen, maar wil ook waarderen datgene wat me vertrouwd is. Het is een mooie mix. Goed om even van bewust te zijn.nnMijn werk is buiten, dus ik krijg altijd cadeautjes op mijn werk en van mijn werk. Want ook het coachen van mensen in de natuur is een cadeautje. Hen te zien ontspannen en hen te laten ontdekken welke stap zij willen maken om weer verder te kunnen, is geweldig om te doen.nnNu vind ik het ook leuk om anderen een cadeautje te geven….nnDaarom heb ik voor 2020 een leuke actie bedacht.nIk heb voor iedereen die dit jaar een traject bij mij gaat lopen, een extraatje: Je krijgt een cadeaubon die je op jouw moment kan inleveren voor een heerlijke stoelmassage bij Silvia Oostra.nSilvia is een professioneel masseur met aandacht voor de mens die ze voor zich heeft.nDe massage vindt plaats bij haar praktijk aan huis in Oisterwijk en in een speciale stoel, waarbij de rug, schouders, armen, nek en het hoofd door haar worden gemasseerd. Deze massage wordt gegeven over de kleding heen en zonder het gebruik van olie en duurt 20 minuten.nTerwijl jij naar een heerlijk ontspannen muziekje luistert, kun jij, door haar massage, optimaal ontspannen.nJe komt tot rust en je kunt vervolgens met nieuwe energie de dag weer verder.nUit eigen ervaring kan ik zeggen dat het heerlijk ontspannen is en even een momentje voor jezelf. Silvia houdt rekening met eventuele klachten en geeft tips om dit te kunnen verminderen.nnDus loop je in 2020 een traject bij mij, dan krijg je dit cadeau: een heerlijk ontspannen moment voor jezelf!nWil je je aanmelden voor een coachingstraject, dan kan je dat doen door hier te klikken en het contactformulier in te vullen.nn 

Cadeautjes

/in /door

Voor 2020 heb ik een leuk cadeautje. Wil je weten wat, lees dan deze blog.

Als ik naar buiten ga, krijg ik altijd cadeautjes. De frisse buitenlucht, de prachtige luchten, de grappige geluidjes, de heerlijke bosgeur. En elke keer is het weer anders. Een tijd geleden wandelde ik met mijn vader in de prachtige omgeving bij Deventer. Daar werden we getrakteerd op bovenstaand plaatje en gelijk schoot de gedachte binnen: als je vrede (v) kan weerspiegelen, vermenigvuldigt het (x). Een mooie gedachte om mee te nemen en naar te handelen.
Afgelopen zondag werd ik getrakteerd op een heel andere route dan gepland. Dat kwam door een Schotse Hooglander die midden op de weg bleef staan. We moesten een heel eind dwars door het bos, en dat gaf weer nieuwe uitzichten, nieuwe ervaringen. Want ik ontdekte dat het een tijdje heel leuk is om even van de route af te zijn, ongebaande paden te gaan, maar dat ik na een tijdje ook weer verlang naar een pad dat me ergens naartoe leidt. En ook dat is weer een mooi inzicht dat ik cadeau kreeg. Ik heb het af en toe nodig om iets nieuws te doen, maar wil ook waarderen datgene wat me vertrouwd is. Het is een mooie mix. Goed om even van bewust te zijn.

Mijn werk is buiten, dus ik krijg altijd cadeautjes op mijn werk en van mijn werk. Want ook het coachen van mensen in de natuur is een cadeautje. Hen te zien ontspannen en hen te laten ontdekken welke stap zij willen maken om weer verder te kunnen, is geweldig om te doen.

Nu vind ik het ook leuk om anderen een cadeautje te geven….

Daarom heb ik voor 2020 een leuke actie bedacht.
Ik heb voor iedereen die dit jaar een traject bij mij gaat lopen, een extraatje: Je krijgt een cadeaubon die je op jouw moment kan inleveren voor een heerlijke stoelmassage bij Silvia Oostra.
Silvia is een professioneel masseur met aandacht voor de mens die ze voor zich heeft.
De massage vindt plaats bij haar praktijk aan huis in Oisterwijk en in een speciale stoel, waarbij de rug, schouders, armen, nek en het hoofd door haar worden gemasseerd. Deze massage wordt gegeven over de kleding heen en zonder het gebruik van olie en duurt 20 minuten.
Terwijl jij naar een heerlijk ontspannen muziekje luistert, kun jij, door haar massage, optimaal ontspannen.
Je komt tot rust en je kunt vervolgens met nieuwe energie de dag weer verder.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het heerlijk ontspannen is en even een momentje voor jezelf. Silvia houdt rekening met eventuele klachten en geeft tips om dit te kunnen verminderen.

Dus loop je in 2020 een traject bij mij, dan krijg je dit cadeau: een heerlijk ontspannen moment voor jezelf!
Wil je je aanmelden voor een coachingstraject, dan kan je dat doen door hier te klikken en het contactformulier in te vullen.

 

Dwarsbomen

/in /door

De zomer is voorbij, de herfst heeft zijn intrede gedaan. Afgelopen weekend was het nog 27 graden en nu regent het. De herfstkleuren beginnen zich te laten zien en de eikels komen massaal naar beneden. De tijd gaat zo snel. De zomer lijkt al weer even geleden. Voor veel mensen is de zomerperiode een tijd om tot rust te komen, eens andere dingen te doen dan normaal en tijd te hebben voor elkaar. Misschien hebben jullie tegen elkaar gezegd: “het komend jaar gaan we vaker samen wat doen, gaan we meer èchte aandacht hebben voor de kinderen, gaan we vaker rustmomenten inbouwen”. Of heb je tegen jezelf gezegd: “ik ga vaker een boek lezen, lekker wandelen”, enzovoort. Misschien heb je zelfs nieuwe ideeën opgedaan en een plan uitgewerkt. Niet alleen januari is de maand van de goede voornemens, juist de zomer zet ons letterlijk stil en blaast onze verlangens nieuw leven in, omdat je er dan ook echt aan toekomt. Maar hoe houd je dit nu vast? Hoe laat je je nieuwe ideeën niet dwarsbomen door de drukte van het dagelijks leven?nnIk wil je daarbij helpen. Kijk eens goed naar bovenstaande foto voordat je doorleest…..nWat valt je op? Wat zie je? Wat zie je nog meer? Wat doet het met je dat het pad gedwarsboomd wordt? Stel dat je hier zou lopen, welke neiging heb je dan? Zoek je een pad erom heen, keer je terug, spring je erover heen, ga je even op de dwarse boom staan of zitten?nnDit zijn vragen die ik zou kunnen stellen tijdens een coachwandeling. Nu stel ik ze jou en wil ik je even stilzetten bij het feit dat jouw plannen ook wel eens gedwarsboomd kunnen worden. Vaak ben je geneigd tot een bepaalde reactie. Zo ben ik snel geneigd snel een ander pad te kiezen, vaak het pad van de ander, omdat ik me nogal snel aanpas. Dat kan een hele goede keuze zijn, maar soms raak ik daardoor te ver af van wat ik graag zou willen. Het helpt me om daar af en toe bij stil te staan. Wat doe ik nog van wat ik me had voorgenomen. Door wie of wat heb ik mijn plannen laten dwarsbomen? En hoe ga ik daarmee om?nnDus bij deze de vraag aan jou: Wat heb je afgelopen zomer bedacht of voorgenomen? Zit je nog op dat pad, of heb je het laten dwarsbomen? Wil je je pad nog vervolgen, hoe neem je dan deze hindernis?nnNeem jezelf concreet voor wat je gaat doen om jouw pad te blijven vervolgen. Ik vind het leuk als je me laat weten wat jij doet als je plannen gedwarsboomd worden en wat je gaat doen om op je eigen pad te blijven. Je kunt dat laten weten door hieronder een reactie te typen.

Dwarsbomen

/in /door

De zomer is voorbij, de herfst heeft zijn intrede gedaan. Afgelopen weekend was het nog 27 graden en nu regent het. De herfstkleuren beginnen zich te laten zien en de eikels komen massaal naar beneden. De tijd gaat zo snel. De zomer lijkt al weer even geleden. Voor veel mensen is de zomerperiode een tijd om tot rust te komen, eens andere dingen te doen dan normaal en tijd te hebben voor elkaar. Misschien hebben jullie tegen elkaar gezegd: “het komend jaar gaan we vaker samen wat doen, gaan we meer èchte aandacht hebben voor de kinderen, gaan we vaker rustmomenten inbouwen”. Of heb je tegen jezelf gezegd: “ik ga vaker een boek lezen, lekker wandelen”, enzovoort. Misschien heb je zelfs nieuwe ideeën opgedaan en een plan uitgewerkt. Niet alleen januari is de maand van de goede voornemens, juist de zomer zet ons letterlijk stil en blaast onze verlangens nieuw leven in, omdat je er dan ook echt aan toekomt. Maar hoe houd je dit nu vast? Hoe laat je je nieuwe ideeën niet dwarsbomen door de drukte van het dagelijks leven?

Ik wil je daarbij helpen. Kijk eens goed naar bovenstaande foto voordat je doorleest…..
Wat valt je op? Wat zie je? Wat zie je nog meer? Wat doet het met je dat het pad gedwarsboomd wordt? Stel dat je hier zou lopen, welke neiging heb je dan? Zoek je een pad erom heen, keer je terug, spring je erover heen, ga je even op de dwarse boom staan of zitten?

Dit zijn vragen die ik zou kunnen stellen tijdens een coachwandeling. Nu stel ik ze jou en wil ik je even stilzetten bij het feit dat jouw plannen ook wel eens gedwarsboomd kunnen worden. Vaak ben je geneigd tot een bepaalde reactie. Zo ben ik snel geneigd snel een ander pad te kiezen, vaak het pad van de ander, omdat ik me nogal snel aanpas. Dat kan een hele goede keuze zijn, maar soms raak ik daardoor te ver af van wat ik graag zou willen. Het helpt me om daar af en toe bij stil te staan. Wat doe ik nog van wat ik me had voorgenomen. Door wie of wat heb ik mijn plannen laten dwarsbomen? En hoe ga ik daarmee om?

Dus bij deze de vraag aan jou: Wat heb je afgelopen zomer bedacht of voorgenomen? Zit je nog op dat pad, of heb je het laten dwarsbomen? Wil je je pad nog vervolgen, hoe neem je dan deze hindernis?

Neem jezelf concreet voor wat je gaat doen om jouw pad te blijven vervolgen. Ik vind het leuk als je me laat weten wat jij doet als je plannen gedwarsboomd worden en wat je gaat doen om op je eigen pad te blijven. Je kunt dat laten weten door hieronder een reactie te typen.